Zeldzame gynaecologische kankers

Klachten van zeldzame gynaecologische kanker kunnen verschillen, afhankelijk van het soort kanker en het stadium van de ziekte.  
Voorbeelden hiervan kunnen zijn, vaginaal bloedverlies na de overgang of tussen de menstruatie in, opgeblazen gevoel, onverklaard gewichtsverlies en veranderingen in het ontlastingspatroon.  

In uw ziekenhuis vinden een aantal onderzoeken plaats. Deze kunnen onder andere bestaan uit 
  

• Lichamelijk onderzoek 
• Gynaecologisch onderzoek en een inwendige echo 
• CT scan, MRI scan of PET scan afhankelijk van het tumortype en stadium 
• Indien mogelijk weefselafname (biopsie) 

Als bij een een zeldzame gynaecologische kanker is gevonden, wordt u verwezen naar het Erasmus MC.  
 
Sommige onderzoeken, zoals lichamelijk en gynaecologisch onderzoek, worden herhaald. Ander onderzoek kan meestal worden doorgestuurd en opnieuw worden beoordeeld. Ook kan het zo zijn dat er nog meer onderzoek nodig.  
 
Bij zeer zeldzame kankers, kan het weefsel onderzoek langer duren dan normaal. Dit komt doordat er  meerdere testen worden uitgevoerd en verschillende gespecialiseerde pathologen betrokken zijn. Een goede beoordeling van het weefsel is van groot belang om de juiste behandeling te kunnen geven.  
De tijd tussen de onderzoeken en het krijgen van de uitslagen kan lang voelen. We begrijpen dat dit vervelend is. Toch is deze tijd nodig om goed te kunnen onderzoeken wat er aan de hand is en om een passend behandelplan voor uw situatie te maken. 

Als de resultaten van uw onderzoeken binnen zijn, wordt u besproken in een multidisciplinair overleg (MDO).  
Bij dit overleg zijn verschillende specialisten aanwezig, waaronder de gynaecoloog oncoloog, internist oncoloog, radiotherapeut, radioloog, patholoog, verpleegkundig specialist en/of oncologie verpleegkundige. 
 
Samen bekijken zij de uitslagen van uw onderzoeken en maken zij een behandelplan dat het beste bij uw situatie past.  Hierbij wordt ook gekeken of er wetenschappelijke onderzoeken zijn waar u mogelijk deel aan zou kunnen nemen.  
 
Als het nodig is, vindt er landelijk of internationaal overleg plaats om advies in te winnen over eventuele verdere onderzoeken of behandeling.

Op de polikliniek praten we samen met u en eventueel uw naasten over de uitkomsten van het MDO. In dit gesprek wordt het volgende besproken: 
  

• Wat er aan de hand is: we leggen in gewone taal uit welke ziekte of klacht u heeft. 
• Waarom behandeling nodig is: wat we met de behandeling willen bereiken. 
• Welke behandelingen mogelijk zijn: we noemen de opties en leggen kort de verschillen uit. 
• Eventueel uw kinderwens: we bespreken of u een kinderwens heeft en hoe dit invloed kan hebben op de keuze van de behandeling. 
• Welke behandeling wij aanraden: en waarom dit volgens ons het beste past bij uw situatie. 
• Hoe de behandeling gaat: welke stappen er zijn, hoe lang het duurt en wat u kunt verwachten. 
• Risico’s en bijwerkingen: wat er eventueel kan gebeuren en waar u op moet letten. 
• Wat het resultaat kan zijn: wat u waarschijnlijk merkt na de behandeling. 
• Wat er gebeurt als u niet behandelt: dit kan helpen bij het maken van een keuze. 
• Praktische zaken: afspraken, voorbereiding, leefregels en hoe u ons kunt bereiken. 
• Ruimte voor vragen: u kunt altijd vragen stellen of uw wensen aangeven. 

 
Voor welke behandeling er wordt gekozen is een besluit dat u samen met de arts neemt.   

De behandeling van zeldzame gynaecologische kanker is afhankelijk van het soort, stadium en andere kenmerken. 
 
De behandeling kan bestaan uit operatie, chemotherapie,immunotherapie, hormoontherapie, bestraling, hyperthermie, doelgerichte therapie of een combinatie van deze vormen.  
 
Soms is er ook geen behandeling nodig. Er wordt dan een nazorgschema met u besproken. 

Bij deze zeldzame gynaecologische kanker, vindt de nazorg veelal plaats in het Erasmus MC.  
De nazorg richt zich op uw algehele herstel van de behandeling en het signaleren van mogelijke terugkeer van ziekte. Als een gevolg van de behandeling en ziekte kunnen er klachten ontstaan zoals verminderde conditie, vermoeidheid, somberheid en concentratieproblemen. Ook kunnen er veranderingen zijn op het gebied van seksualiteit. Het herstel kan worden ondersteund door revalidatie. Dit zal het behandelteam met u bespreken. U mag hier ook zelf om vragen. 
Tijdens de gesprekken worden klachten uitgevraagd die kunnen passen bij terugkeer van ziekte. Deze klachten zijn onder andere een dikker wordende buik, bloedverlies, buikpijn, veranderd ontlastingspatroon, vaker moeten plassen, minder eetlust of toename van vermoeidheid. Wanneer deze klachten enkele weken aanhouden of er ernstige klachten zijn, is dit altijd een reden om contact op te nemen met uw ziekenhuis.